نگفتن

                     در خود نهفتن

                               درد بزرگیست

وقتی

    جرات ابراز نیست.

                     در دلم دردیست

                              بی آرام و هستی سوز   

اگر دور کنی ام، یا خوار بداری ام،پس امید به که بندم و میانجی که را کنم؟

خدایا!

اگر نا امید کنی ام، یا از خویش برانی ام، چیست چاره ام و چه کنم؟

                              خدایا!

                      بندگانت شکر نعمتهای تو کنند

                                                      و من شکر بودن تو

                          چرا که نعمت بودن توست.

ای یادگار خاطرات گذشته ام! ای بازمانده سرگذشت به درد آلوده ام!سالهاست که در حسرت یک خنده می سوزم.دلم،می خواهد کمی شادی یاد بگیرد،بگذار یک نفس بخندم. مدتهاست که می خواهم حرف بزنم،درد دل کنم.اما چه بگویم که جنس واژه هایم از سکوت است با آنچه به گوش می نشیند و آنچه می گویند فرق دارد.

                      گاهی سکوت هم بهترین حرف است.

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد

طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم.

اگه روزی دشمن پیدا کردی،

    بدون در رسیدن به هدفت موفق بودی.

 اگه روزی تهدیدت کردند،

     بدون در برابرت ناتوانند.

   اگه روزی خیانت دیدی،

    بدون قیمتت بالاست.

اگه روزی ترکت کردند،

بدون با تو بودن لیاقت می خواد.

به من می گفت:

اگر روزی جدا گردی

وبا غیر آشنا گردی

چون غنچه نشکفته ای من

از آن دوری طاقت سوز می میرم

و من با خود در اندیشه

اگر روزی جدا گردد

و با غیر آشنا گردد

چو مرغ شب زداغ درد هجرانش

تا سحر یک شب نمی پایم

ولی روزی رسید و ما

از هم جدا گشتیم و من دیدم

نه او از دوری من مرد

نه من از غصه دق کردم

خدایا! رشته امید من مگسل،دلم را به حال خود وا مگذارکه در روان شدن بخششت مرا آزی است.

خدایا! اگر از نادانی لغزیدم ،دیری است که امید بر تو بسته ام.

خدایا! یاد بخششت سوز درون ببرد و یاد گناهان اشک به چشمان آرد.

خدایا! لغزشم را ببخشای و افتادنم را بر من مگیر که پذیرایم،ترسانم،نالانم.

تقدیم به همه کسانی که قلبهایشان در گذر از جاده های نا هموار زندگی نا خواسته شکسته است.

تقدیم به کسانی که پرواز را می فهمند ولی دنیای بی رحم بال پروازشان را شکسته و قدرت پرواز و فریاد را از انها گرفته است.

تقدیم به کسانی که اکنون همچو من گوشه ای را با خود خلوت کرده و حرفهای دلشان را برتن سفید کاغذ می نویسند.